Drogie Panie, piszę do was z dość nietypowym problemem, mianowicie mąż zaczyna łysieć i to tak naprawdę poważnie. On kocha swoje włosy i od zawsze się bał, że wyłysieje, bo w jego rodzinie wszyscy mężczyźni łysieli około 40 roku życia. Różne kremy i szampony nie pomagają, a na przeszczep on się raczej nie zdecyduje, bo boi się, że to będzie widać i że ludzie będą się śmiali, że taki „stary”, a nie może przeboleć utraty włosów. Jak jeszcze może sobie pomóc?

Nie wiem, nigdy nie byłam i na razie nie potrzebuję. Na szczęście nie mam żadnych problemów z włosami. Pozdrawiam cię serdecznie.

No niestety, starość nie radość i po jakimś czasie rzeczywiście trzeba już sobie zdać sprawę z tego, że niestety pewnych rzeczy się nie cofnie. Tak samo jest z włosami. Współczuję mężowi.

Przede wszystkim troszkę śmieszy mnie, jak ludzie szukają diagnozy przez internet, bo tak się nikogo zdiagnozować nie da, ale jeśli już naprawdę bardzo chcesz, to moim zdaniem jest to łupież mokry i trzeba iść do lekarza.

Ja jestem zwolenniczką holistycznego podejścia do życia i zdrowia, więc wydaje mi się, że takie łupież zawsze ma jakąś przyczynę. Po prostu coś jest z organizmem nie tak. Organizm reaguje uczuleniem na jakiś składnik i teraz najlepiej byłoby zidentyfikować, jaki to jest składnik. Polecam sobie zrobić testy alergiczne, takie rozszerzone, obejmujące wiele alergenów.

Ja też nie byłam, ale planuję pójść i zastanawiam się, jaka będzie diagnoza. Trochę przetłuszczają mi się włosy i podejrzewam, że może mieć to podłoże hormonalne, ale zanim pójdę do endokrynologa i zacznę brać jakieś tabletki, wolę się upewnić.